Kemik erimesi, kemiklerin zamanla zayıflayarak kırılgan hale gelmesi durumudur.

Kemikler durağan yapılar değildir; sürekli bir yıkım ve yeniden yapım süreci içindedir. Genç yaşlarda bu denge yapım lehine işlerken, yaş ilerledikçe yıkım öne geçer. Bu kırılma noktasından sonra “osteoporoz” başlar.

Osteoporoz, kelime anlamıyla “gözenekli kemik” demektir. Bu hastalıkta kemikler, iç yapısını kaybederek süngere benzer bir hale gelir. Bu durum, en küçük travmada bile kırıklarla sonuçlanabilir.

Hastalık genellikle hiçbir belirti vermez ve bir kırık yaşanana kadar fark edilmeyebilir. Kalça, omurga ve bilek kırıkları en sık görülen komplikasyonlardır.

Kadınlarda menopoz sonrası östrojen seviyesindeki düşüşle risk artarken, erkeklerde de yaşla birlikte testosteronun azalması kemik kaybına zemin hazırlar.

Kadınlar, özellikle menopoz sonrası hızla kemik kaybetmeye başlar. Bunun temel nedeni östrojen hormonunun azalmasıdır.

Östrojen, kemik yapım hücrelerini uyarırken aynı zamanda yıkımı da baskılar.

Menopozla birlikte bu destek ortadan kalkar ve kemik yoğunluğu dramatik biçimde düşer. Menopozun ilk 5 yılında kadınlar toplam kemik kütlesinin %10’una yakınını kaybedebilir.

Erkeklerde daha az görülüyor gibi dursa da osteoporoz bir “kadın hastalığı” değildir. 65 yaş üstü erkeklerin %25’inde kemik kaybı osteoporoz düzeyindedir.

Ancak erkeklerde tanı genellikle daha geç konur. Bu da kırıkla birlikte ani bir sağlık çöküşüne neden olabilir.

Amerikan Endokrinoloji Derneği, 70 yaş üstü her erkeğe en az bir kez DEXA taraması (kemik yoğunluğu ölçümü) yapılmasını önermektedir.

Aşağıdaki gruplar osteoporoz için yüksek risk taşır: 50 yaş üstü kadınlar, erken menopoz geçirenler, kortizon veya antidepresan gibi bazı ilaçları uzun süre kullananlar, sigara ve alkol tüketenler, zayıf ya da hareketsiz bireyler, D vitamini ve kalsiyumdan fakir beslenenler, ailede kalça kırığı öyküsü olanlar.

Kemikler yaşayan dokulardır ve sürekli yıkılıp yeniden yapılırlar. Ancak yaş ilerledikçe “yıkım” süreci “yapım”dan daha hızlı hale gelir. Östrojen/Testosteron eksikliği kemik hücrelerini koruyamaz. D vitamini eksikliği kalsiyum emilimini bozar. Kalsiyum eksikliği olduğunda vücut kemikten kalsiyum çeker. Enflamasyon ise kemik yıkımını artırır.

Osteoporoz kadınlarda 2 kat daha sık görülse de erkeklerde kırık sonrası ölüm riski daha yüksektir. Bunun nedeni, tanı ve tedavideki gecikmedir.

Kadınlar için menopoz sonrası 5 yıl, erkekler için ise 70 yaş önemli eşiklerdir. Bu yaşlardan itibaren düzenli kemik taraması yapılmalıdır.

Kemik erimesi genellikle belirti vermez. Sırt ağrısı, boy kısalması, kamburlaşma gibi belirtiler çıktığında hastalık genellikle ilerlemiş olur.

Asıl tehlike, omurga veya kalça gibi büyük kemiklerde meydana gelen kırıklardır.

Özellikle 65 yaş üstü bireylerde, düşük enerjili düşmeler (örneğin ev içinde ayağın kayması) bile büyük kırıklarla sonuçlanabilir.

Boyda 3 cm’den fazla kısalma, fark edilmemiş omurga kırıklarının habercisi olabilir.

Hayır. Erken tanı, doğru beslenme, düzenli egzersiz ve bazı ilaçlarla kemik kaybı yavaşlatılabilir, hatta kısmen geri çevrilebilir. En önemlisi: Düşmeden korunmak, çünkü yaşlılarda en ölümcül kırık, düşmeyle oluşan kalça kırığıdır.

Kemiklerimiz 30 yaşına kadar yoğunlaşmaya devam eder. Bu zirve döneme “maksimum kemik kütlesi” denir. Sonrasında, özellikle hareketsizlik, yetersiz D vitamini ve kalsiyum eksikliği varsa kemik kaybı hızlanır. Yani kemik erimesi yaşlılıkta ortaya çıkmaz; temeli genç yaşlarda atılır.

Evet. En basit yöntem: DEXA (çift enerjili X-ray absorpsiyometri) testiyle kemik yoğunluğunun ölçülmesidir. T skoru -2.5 ve altındaysa osteoporoz tanısı konur. Ancak bu ölçüm genellikle bir kırık sonrası yapıldığı için geç kalınır. Oysa 65 yaş üzeri her kadında ve 70 yaş üzeri her erkekte tarama önerilir.

DEXA testi nedir, nasıl yapılır? T skoru ve Z skoru ne anlama gelir? Kalsiyum, PTH, kemik markır’ları neyi gösterir? Röntgenle anlaşılır mı? Kemik ölçümünüz normal çıksa bile riskli olabilir misiniz?