Eğitim-İş İzmir Şubeleri, Eğitim Politikalarına Yönelik Sert Tepki Gösterdi: 'Tekinsiz Eğitim, Tekinsiz Gelecek'

Eğitim İş Sendikası İzmir şubeleri, düzenledikleri basın açıklamasında, okullardaki temizlik ve hijyen sorunları, öğrencilerin yetersiz beslenmesi, çocuk işçiliği ve bu duruma bağlı yaşanan ölümler gibi kronikleşmiş konulara dikkat çekti. Sergilenen fotoğraflar, mevcut eğitim politikalarının sahadaki etkilerini gözler önüne serdi.

Eylem sırasında katılımcılar, "Tekinsiz eğitim, çağdaş gelecek" ve "Tarikatın bakanı Yusuf Tekin istifa" sloganları attı. Eğitimciler, laik, bilimsel ve kamusal eğitimin tehdit altında olduğunu vurguladı.

Eğitim İş İzmir 3 No’lu Şube Başkanı Barış Düdü, yaptığı açıklamada, geride kalan eğitim yılının çözülmemiş sorunlar, derinleşen eşitsizlikler ve görmezden gelinen adaletsizliklerle sona erdiğini belirtti. Düdü, bu tablonun en büyük sorumlusunun Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin olduğunu ifade etti.

Düdü, şunları kaydetti:

Bu sergi, "Tekinsiz Eğitim, Tekinsiz Gelecek" adıyla, bahsi geçen 'tekinsiz' yılı belgelemek amacıyla hazırlandı. Depreme dayanıksız, temizlenmeyen, ısınmayan ve güvensiz binalarıyla tekinsiz okullar görüldü; bu okullar öğrencileri değil, sorunları barındırıyordu. Tekinsiz bir eğitim düzeni takip edildi ve artık hep birlikte tekinsiz bir geleceğe bakılıyor. Eğitimden umudunu kesmiş çocuklar, mesleğini yapamayan öğretmenler ve adaletsizliğe teslim olmuş aileler, bir bakanlığın, bir dönemin ve bir ideolojinin tanıklıklarıdır. Bu nedenle her karede bir imza bulunmaktadır: Bu serginin sahibi Sayın Yusuf Tekin'dir, çünkü bu sistem, onun bakanlığında, AKP iktidarının 23 yıllık karanlık mirasıyla şekillendi. Cemaatler, tarikatlar ve patronlarla iş birliği yaparak eğitimi bilimden, laiklikten ve kamusallıktan uzaklaştırmak için yoğun çaba harcadı.

Velilerin kendi çocuklarının tuvaletlerini temizlediği bir eğitim yılı yaşandı. Okullarda sabun dahi bulunmuyordu. TYP üzerinden eski hükümlülerin okullara alınması, çocukların istismar edilmesine neden oldu. Bayraklı’da bir ilkokulda 8 yaşındaki çocuğun tacize uğraması, bu ihmal zincirinin en acı halkasıydı. Çocuklar emanet edilmişken, tehlikeye atıldı. Çocuklar ya tarikatların ya da sermayenin kucağına itildi. Kimisi ekonomik yoksunluk nedeniyle, kimisi taşımalı eğitimin engelleriyle okuldan uzaklaştı. Eğitim dışındaki çocuk sayısı yüzde 38,4 oranında artarak 612 bin 814'e ulaştı. Açık öğretime kayıtlı 327 bin 710 öğrenci ve MESEM kayıtlı yaklaşık 500 binin üzerindeki öğrenciyle birlikte, 1,5 milyondan fazla çocuk örgün eğitim sisteminin dışına itildi. TÜİK'e göre kayıtlı çocuk işçi sayısı 869 bine ulaştı. 16-17 yaşındaki 9 bin 354 kız çocuğu evlendirildi. Bu kayıpların sorumluluğu belirtilen kişilere aittir.

OECD'nin verilerine göre Türkiye'de her dört çocuktan biri okula aç gitmektedir, ancak bu çocuklara bir öğün yemek dahi çok görüldü. Üstelik yerel yönetimlerin yemek dağıtmasını "devleti aciz gösteriyor" gerekçesiyle engellendi. Bu vicdansızlık "eğitim politikası" olarak adlandırılamaz. Devlet eliyle organize edilen modern kölelik sisteminde çocuklar iş cinayetlerine kurban gitti. Meslek eğitimi adı verilen bu düzende, bugüne kadar 14 çocuk yaşamını yitirdi, yüzlerce çocuk yaralandı. MESEM'lerde sömürülen ve hayatını kaybeden çocukların sorumluluğu ilgililere aittir. Bir yandan çocuklara bir öğün yemek bile çok görülürken, diğer yandan kamu kaynakları çocukların değil, patronların çıkarları doğrultusunda kullanıldı. Tarikatlar, cemaatler, "sivil toplum" adı altında okullara yerleşti. ÇEDES ile öğrenciler cami temizliğine gönderildi, önlerine mezar konuldu, ellerine bıçak verildi; pedagojik cinayet işlendi. Bu yıl, laikliğin tabutuna bir çivi daha çakıldı. Protokollerle tarikatları "STK" ilan edip okulları işgal ettirildi. ÇEDES, Diyanet, Ensar, TÜRGEV ve şimdi de Ülkü Ocakları ile protokol imzalanarak okullar siyasi ve dini propaganda merkezlerine dönüştürüldü. Anayasa'yı yok sayıldı. Laik eğitim çökertildi. Atatürk'ün adı silindi, bilim dışlandı, her derse dogma boca edildi. Bu müfredat pedagojik değil, ideolojiktir. Artık ders kitaplarında bilgi değil, itaat öğretiliyor.

Türkiye'nin OECD'de öğrenci başına en az harcama yapan ülke olduğunu bildiren Düdü, Maarif Vakfı’na ayrılan bütçenin 600 kat artarken, MEB bütçesinin yarım kat bile artmadığını söyledi. Okulların döküldüğünü, öğretmen açığının ücretli öğretmenlerle giderildiğini ifade eden Düdü, "MEB’in görevi bütçeyi sermayeye aktarmak değil; okulu temiz, öğretmeni kadrolu, dersi bilimsel yapmaktır. 'Eğitime en çok bütçeyi ayırdık' deniliyor. Neden hala çocuklar okullarda aç, neden hala temizlik için sabun yok, kalorifer yanmıyor? Eğitim değil, yalan finanse edildi. Gerçekler ise ortada. 6 Şubat'ın üzerinden neredeyse 2 yıl geçti. Ama deprem bölgesindeki öğrenciler hala konteynerde, birleştirilmiş sınıflarda. 'Hayat normale döndü' yalanına, çocuklar yıkıntıların içinde eğitim almaya çalışarak cevap veriyor" şeklinde konuştu.

"Proje okul" uygulamasıyla farklı okullara gönderilen öğretmenleri de hatırlatan Düdü, "Yusuf Tekin’in döneminde, MEB'de adaletsizlik ve keyfiyet kural haline geldi. Proje okullarındaki keyfi atamalar ile yüzlerce öğretmen, yıllardır görev yaptığı, okulun kültürüne katkı sunduğu, öğrencileriyle aile gibi olduğu okullardan gerekçesiz ve ani şekilde sürüldü. Proje okulu uygulaması, öğretmenlerin siyasi referansla seçildiği, liyakatin dışlandığı yapılar haline getirildi. 'Norm fazlası' bahanesiyle yapılan re'sen atamalar, öğretmenlerin mesleki ve insani haklarını yok sayan açık bir sürgün politikasıdır. Tekin döneminde MEB, öğretmeni koruyan değil, cezalandıran bir kuruma dönüştü" ifadelerini kullandı.

Düdü, sözlerini şöyle tamamladı:

Bu serginin bir dönemin utanç albümü olduğu belirtildi. Bu albümün her sayfasında Sayın Yusuf Tekin'in imzası bulunduğu, çünkü bu tablonun, onun bakanlığında ve AKP'nin siyasi hesaplarıyla şekillendiği vurgulandı. Ancak bu enkazın görüldüğü ve hesabının tutulduğu belirtildi. Bu tekinsizliğe teslim olunmayacağı ve laik, bilimsel, kamusal eğitim için mücadele etmeye devam edileceği ifade edildi. Çünkü bu ülkenin çocukları korkuyla değil, umutla büyümeyi hak etmektedir. Hurafeyle dogma ile değil, bilimle büyümeyi hak etmektedir. Açlıkla yoksullukla değil, ülkesinin sunduğu refahla, nitelikli eğitimle büyümeyi hak etmektedir. Bu "eser" ilgili kişinin olabilir, ancak bu ülkenin geleceği ona bırakılmayacaktır.