Ödüllü "Yan Rol" Oyunu, Bir Oyuncunun Kendi Rolünü Sahneye Taşıyor

7. Üstün Akmen Tiyatro Ödülleri'nde "Yılın Kadın Komedi Oyuncusu", 2023 Direklerarası Tiyatro Ödülleri'nde "Tek Kişilik Prodüksiyon" ve 25. Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Oyuncu Ödülleri'nin "Komedi, Kara Komedi, Müzikli Oyun" dalında "Yılın En İyi Kadın Oyuncusu" ödüllerine layık görülen oyun, hem mesleki hem de kişisel yaşamında "yan rol" olarak kalmış Canan'ın yaşamını mizahi bir bakış açısıyla ele alıyor.

Merve Polat, oyunun hayatında daima yan rolde kalmak zorunda kalan bir kadın oyuncunun öyküsünü aktardığını belirtti.

Polat, karakterin yalnızca sahnede değil, ailesi içinde, arkadaşlık ilişkilerinde ve işinde de sürekli yan rolde bulunduğunu ifade etti. "Onun hayatta kendini konumlandırdığı yer, ana karakteri destekleyen fakat görünmeyen bir ışık olmuş. Oyunda da bu karakterin, o ışık olmaktan, geri planda kalmaktan vazgeçtiği, 'hayır ben de kendi enerjimin, hareketlerimin, oluşumumun, varlığımın farkına varacağım ve kendi başrolümü oynayacağım' deyiş öyküsüne tanık oluyoruz." dedi.

Polat, oyunun "bir kadın oyuncunun kendi ayakları üzerinde durma" serüvenini seyirciyle buluşturduğunu belirtti. "Karakterimiz oyun içinde büyük bir kırılma yaşıyor. Kendisine dayatılan bu yan rollerde olmak istemese de hep oralara itilmiş. Bu yüzden yan rolde kalmak onun için kolay bir durum değil. Onun hak ettiği aslında, kendini var edebilecek kadar iyi bir başrol. Karakterimizin en çok istediği, hak ettiği, kendisine layık gördüğü bu yeri elde etmek." ifadelerini kullandı.

Oyunda anlatılan karakterin hayatın içinde ve herkesin tanıdığı bir tip olduğunu belirten Merve Polat şunları kaydetti:

"Oyunun sunduğu figür, hayatımızın tam ortasında yer alıyor. Müdürün yanındaki adam, bir müdür yardımcısı, ailenin ortanca çocuğu gibi, kenarda durmaya yazgılı kim varsa anlatılan odur. Herkesin çok aşina olduğu bu karakter bana da çok uzak değil. Günün birinde bu karakter de bir değişim yaşayınca etrafındaki herkes birden, 'o çok değişti' demeye başlıyor. Aslında değişen o değil, kendisine biçilen rolü değiştiriyor. Yan roller hepimize hayatımızda biçilen bir durumu anlatıyor. Oyunumuz da üzerimize dayatılan bu rollerden çıkma, dolayısıyla bir büyüme hikayesini anlatıyor."

Yönetmen Şenol Önder ise oyunun daha önce farklı bir versiyonda sahnelendiğini ifade etti. "Hikayemiz, yakınlarından darbe alan bir kadının değişim sürecine girmesini anlatıyor. Karakterimiz oyunda kendi kararlarını vermeyi ve hayır demeyi öğreniyor. Daha önceki versiyonda biz oyunda değişim yaşayan kadının bu kararı verdiği anı görüyorduk. Şimdi ise izleyicilerimize, bu nedenlerin arkasında neler olduğunu göstermeye çalışıyoruz. Biz, oyunu kulise soktuk ve değişimini bu noktadan itibaren vermeye çalıştık." diye konuştu.

Oyunun bir baba-kız hikayesi olarak başladığını anlatan Önder, şöyle devam etti:

"Sen benim canımı acıtamazsın, çünkü ben seni tanımıyorum.' diye çok sevdiğim bir söz vardır. İnsanın canını aslında yakınları, tanıdıkları acıtır. Burada da karakterimizi babasının söylediği bir söz, annesinin yaptığı bir davranış, arkadaşının tavrı yoruyor ve üzüyor. Bu ilişkiler hayatta çok önemlidir. Orada tercih edilmeme, vazgeçilme ya da ikinci plana atılma gibi durumlar bazen ağır sonuçlar doğurabiliyor. Böyle bir durumdan geçen o kadın için de bir yüzleşme hikayesi ortaya çıkıyor. Oyunumuz da bu yüzleşmeye odaklanıyor."

Önder, oyunun seyirciye "hayatta ayakta durmanın zorluğuna" dair bir hikaye sunduğunu belirterek şunları ekledi: "Dışarıdaki etmenler bizim hayatımızı fazlasıyla zorlar. Burada önemli olan senin yolunun doğru olmasıdır. Sen eğer doğru yoldaysan, yaşadığın yorgunluk seni iyi ve doğru bir yere çıkarır. Hayatta herkes başrol ister ama biz biliyoruz ki bu çok da gerçekçi değildir. Senin yapman gereken, haddini bilip yaptığın işi iyi yapmandır. Kıymetli olan, sana dayatılan rollere değil, senin gerçekten sahip çıktığın rolleri benimsemenidir. O rollerin her zaman başrol olması gerekmez. Sana dayatılmayan ve senin sahiplendiğin rol, artık bir yan rol olmaktan çıkar."

Oyunun dramaturjisini Arzu Önder, dekor tasarımını Cihan Aşar, ışık tasarımını Onur Duru, müziklerini ise Mustafa Kemal Öztürk hazırladı.