Minik objelere olan ilgisi, ilkokulda kille tanışmasıyla başlayıp minyatür sanatına dönüştü

Ufuk Akkafa, ilkokuldayken öğretmeninin kilden geometrik şekiller yaptırması sayesinde küçük objelere olan ilgisini fark etti ve minyatüre olan sevgisini yıllar içinde ilerletti.

Akkafa, dünya turu sırasında gördüğü objelerin minyatürlerini kurduğu kendi atölyesinde hazırlıyor ve minyatüre olan sevgisinin çok erken yaşlarda başladığını ifade etti.

Akkafa, kilden geometrik şekillerle ilkokul öğretmeni Bilge Saydam aracılığıyla tanıştığını söyleyerek, “Öğretmenim, matematik dersinde kilden geometrik şekiller yapmamızı istemişti. Evimizin yakınındaki bir yerden çamur ve kil toplayarak piramit, silindir ve küre gibi geometrik ufak modeller yaparak minyatür yapmaya başladım.” şeklinde konuştu.

Okul sonrası basit modeller yapmaya devam ettiğini belirten Akkafa, bu süreçte çamurun parmağına bulaşmasından çok keyif aldığını, kilden bir şeyler yapabilmenin ve bunları kontrol edebilmenin kendisini mutlu ettiğini aktardı. Akkafa, “Evde arta kalan kil parçalarını temizleyip bunlardan minik modeller yaptım. O zamanlar daha ilkel ve basit şekilde kaplumbağa ve yılan gibi basit hayvan modellerini çamurdan yaptım.” dedi.

Akkafa, çocukken yanında kalan anneannesinin canlı nesneler yapmaması konusunda kendisini uyardığını kaydetti.

Bu sebeple cansız modellere yöneldiğini vurgulayan Akkafa, sözlerine şöyle devam etti:

“Küçük olmama rağmen ahşaptan yapılan her şeyi yapmaya başladım. Çok hoşuma gitti. Bu sevgi o zamandan beri bende devam ediyor. Bu tutkuya düşeli 45-50 seneyi geçti. Bu süre içinde birçok şey yaptım. Hala da yapmaya devam ediyorum. Yeter ki karakterli bir eşya olsun. Küçük şeyler çok hoş çünkü sempatik oluyor. Nasıl ki kedi veya köpek yavrusu küçükken çok daha sevimli oluyor, büyüdükçe garip bir şekilde sempatiklikleri kayboluyor. Ben de yaptığımda bunu fark ettim. Küçük olunca daha sevimli, daha şirin, daha sevilecek bir hale geliyor. Bu yüzden küçük şeyler yapmaya gayret ettim.”

Akkafa, minyatürünü yapacağı nesneleri ilk olarak zihninde küçültmeye başladığını ve bilgisayar kullanan modellemecilerin yaptığına benzer bazı işlemlerden geçirdiğini söyledi.

“En küçük parçasını nesnenin orijinaline en yakın şekilde tasarlayabiliyorsam o zaman yapmaya başlıyorum.” diyen Akkafa, prototipi hoşuna gittiğinde çalışmalarına devam ettiğini belirtti.

Akkafa, “Gerçeğini yaptıktan sonra garip bir şekilde onu daha da küçültme isteği geliyor. Prototip üzerinden en azından yüzde 50 daha küçültme yapıyorum. Üzerinde çalıştığım nesneye göre yapım süresi değişiyor.” ifadelerini kullandı.

En büyük hayalinin Süleymaniye Camisi’nin minyatürünü yapmak olduğunu vurgulayan Akkafa, şunları kaydetti:

“Torna makinelerinin olduğu bir dükkan hayalim de var. Orada en azından 8-10 parça var. Onu yapmak istiyorum ama en büyük hayalim Süleymaniye Camisi’ni yapmak ve Kültür ve Turizm Bakanlığına hediye etmek. Bu caminin rölevesini (bir yapının mevcut durumunun detaylı şekilde ölçülerek belgelendirilmesi işlemi) bulamadım. Bu olmazsa detayları yapamıyorsunuz. Her şeyi hazırladım. Süleymaniye Camisi’nin taşlarını kestik. Küfeki taşından yaptık. Orada bir ölçek vardı. En küçük nesne caminin kandilleri. Süleymaniye Camisi’ni o kadar küçültürsek 4 metrekarelik bir alan ediyor. Ağaçlarını sipariş verdik. Her şey birebir orijinal olacaktı ama hala rölevesini bulamadığım için yapamadım.”

Minyatür sanatçısı Akkafa, atölyeyi kurduğu sırada yalnızca bıçağı ve zımparası olduğunu anlattı.

Atölyedeki diğer aletlerin gelişinin ihtiyaçlarla ilgili olduğuna değinen Akkafa, “En pahalı aleti 3 ila 5 bin lira arasındaki bir fiyata alabilirsiniz. Bir bıçak bile bütün her şeyi size yaptırabilir. Alet kullanacağınız şeyler çok spesifik ürünler olursa o zaman zorlanıyorsunuz.” dedi.

Ufuk Akkafa, minyatüre hevesi ve merakı bulunan gençlere şu tavsiyelerde bulundu:

“Birileri heves etsin, buraya gelsin. Ben onlara her konuda maddi manevi yardımcı olurum. ‘Başaramadık, o kaliteyi tutturamadık.’ demesinler. Benimki kadar güzel olmadığı gibi bir düşünceye kapılmasınlar. 45 senedir yaptığım için benim minyatürlerim bu durumda. Başarı beceriyle alakalı değil. Tekrarladıkça sanatın kalitesi artıyor. Bu sanata başlarken ilk zamanlarda ailece zorlanıyorduk fakat ailemdeki herkes küçük objeleri sevmeye başladığı için artık sorun kalmadı. Tozlandığı, kirlendiği zaman onlara bırakmadığım ve kendim temizlediğim için zor olmuyor.”